outra carballeira menos!
Chimpan en Lugo unha carballeira con árbores centenárias, para urbanizar.
a carballeira de San Fiz, un espazo de uso público, con exemplares máis que centenarios, na que os veciños de San Fiz celebraron até hai pouco as súas festas tradicionais.
O Bosque sagrado (iso significa Lugo) tiña ese nome, pois era unha grande carballeira. Hoxe ainda se conservan algunhas zonas arboradas que van desaparecendo ao seren taladas salvaxemente, “legalmente”, impunemente, da mau do cártel — hoxe chámanlle clúster — do ladrillo ( autoridades políticas + constructores). Velaquí algúns exemplos.
– 02.05.2006.- Talan máis de duas hectáreas de bosque de carballos no entorno d´A Fervenza.
– 26.08.2007.- Talan 30 carballos na zona de Abella.
o pan de onte
Marcharon os vencellos. Durme a cociña.
Nº 7
TIPO BILBAO
E.ORBEGOZO
ZUMARRAGA
O ferro da cociña. O tiro. Coa incertidume do derradeiro inverno. A alma da casa. O oco dos teus pés no forno. A sombra do caldo a fumegar néboas de arrecendo.
Hoxe durme a cociña coas cinzas frias, coberta de tomates verdes.
a especulación urbanística
La ONU alerta sobre la “especulación urbanística desenfrenada” de España
El Relator Especial de Naciones Unidas sobre una Vivienda Adecuada, Miloon Kothari, se ha mostrado crítico con el sistema de deducciones fiscales y ha ensalzado la nueva Ley del Suelo.
(diário EL PAIS)
estraño veciño
ás veces, ficaba inmóbil diante dunha dália, ouservándoa. Semellaba ollar máis aló da fror, no seu interior, na sua eséncia. Absorto, a contemplar as suas formas perfectas e circulares, que só perdian a simetria cando un insecto se pousaba nela durante un segundo, contaxiándose da sua beleza.
era un tipo estraño que formaba parte da paisaxe coma os chantos e o tronco da cerdeira.
labrara o seu comportamento na soedade das horas, dia a dia, e coñecia cada recanto da horta, cada pedra, cada insecto, cada silenzo.
o agromar dunha nova planta ou o nacemento dunha nova fror, eran para el coma eses foguetes de alborada que fan acordar e avisan de que hoxe é un dia de festa. Na sua pequena selva non se lle escapaba nada.
habia xa tempo que o tiñan os veciños por un tipo estraño e solitário que pasaba as horas percorrendo os carreiros do seu rectángulo verde, revisando, ollando e tocando as berzas e as frores, e talvez falando coas acelgas. Que non poñia espantallos nen tarabelas para escorrentar as aves, senon que penduraba das árbores pequenas caixas de madeira para que os paxaros aniñaran nelas. E que mesturaba os tirabeques coas dálias, os fréxoles coas caléndulas, e coidaba e podaba con agarimo un sabugueiro coma se fose un tesouro, e non o cortaba ao rente para librar o camiño.
por iso, hoxe, cando desde as xanelas veciñas o viron moverse empuñando o mango dunha rede verde, perseguindo e atrapando unha Pieris brassicae entre as coles, confirmaron definitivamente que era un tipo raro.
encadenados á sua casa
«os políticos rouban ós pobres para darlle ós ricos» Falan as paredes da casa derrubada en Salvaterra para construir un porto seco.
(03.08.2007 Diário La Voz de Galicia, con fotos de Gustavo Rivas)
la estrategia del caracol
Un fermoso e útil filme do director colombiano Sergio Cabrera que nos fala de tácticas e estratéxias.
tírannos coa casa
En Shanghai (China), as vivendas tradicionais, cos seus moradores dentro, están ameazadas polas excavadoras, que destruen a história para construir rañaceos. (Dominical do diário El País, con fotos de Carlos Spottorno e textos de José Reinoso)
regreso a riaño
Julio Llamazares lémbranos as loitas dos veciños da bisbarra de Riaño (León) contra o anegamento das suas casas baixo dun encoro. (Dominical do diário El País, con fotos de Cecilia Orueta e Mauricio Peña)
auga amiga auga traidora
auga que calma a sede auga que molla a pel auga do rio cristaiña auga nas ondas salgadas do mar auga vida auga choiva auga que rega a horta auga transparente auga fresca auga no brillo dos teus ollos auga leda das fervenzas auga que apaga o lume auga amiga.
auga non desexada que fura e destrue auga que anega auga que arroia e afoga auga traidora.
Papilio machaon
oruga sobre Ruta sp.
oruga sobre Foeniculum sp.
crisálida.
imago recén eclosionado.
imago sobre fror de Buddleia sp.
Desde 1997, todos os anos Papilio machaon visita a planta de ruda (Ruta graveolens), e nela deposita os seus ovos. Deles sobreviven tres, catro e até seis orugas que chegan a crisalidar e converterse en imagos. A fermosa bolboreta macaón voa na miña horta e gosta das frores das buddleias.
Lugo, xullo-agosto 2006 / 2007 ©xosé marra (UTM 29TPH16)



























