a xanela malva e a cerdeira

un hábitat condenado a morte polo ladrillo

vou espindo as paredes

Vou espindo as paredes. Deshabito os espácios coa dor do tempo nas maus. As cousas desgarran a miña pel. Fican as pegadas dos nosos bicos e das bágoas. Do amor e das soedades. Os teus pés no forno da cociña de ferro. O son do sacho na horta. As festas dos gatos coa lua chea no soto. As nosas tardes de auga na bañeira. As castañas asadas e o pan da casa. Derradeiras semanas coa casa e a árbore. Cómpre arrincar as raices sen esfolar a alma.

blog_8153057   

As máquinas non pensan. Os paxaros vendiman na xanela da cociña. Os ácios fican baleiros. Aquel trono. Nas paredes durme o tempo. Coma nas liñas das maus. Mudan as horas. Outono respira húmido nos lábios da casa. Vivo nestes dias nas beiras da pel. Con toda esta luz.

Outubro 29, 2009 Publicado por | cerdeira | Deixe um Comentário

as janelas do courel

AS JANELAS DO COUREL

Outubro 20, 2009 Publicado por | cerdeira | Deixe um Comentário

OS SOÑOS

OS SOÑOS NON SE DESALOXAN

Outubro 15, 2009 Publicado por | cerdeira, notícias do ladrillo | Deixe um Comentário

   

Seguir

Get every new post delivered to your Inbox.